Als filosoof heb ik een dubbelfunctie. Ik ben zowel onruststoker als rustbrenger.
Aan de ene kant is het mijn taak als filosoof om mensen te verleiden om de gebaande paden van hun denken te verlaten. Daartoe gebruik ik analyses op mijn specialistische gebieden binnen wetenschap, communicatie, ethiek en politiek. In een voordracht, een dialoog of een debat daag ik de toehoorders uit door ze te wijzen op hun onhoudbare aannames, bizarre intuïties of kromme redeneringen. Een filosoof zoals ik doet dit niet, of niet alleen maar, om mensen op andere gedachten te brengen, maar vooral om ze te laten voelen waar ruimte voor verandering mogelijk, of wellicht zelfs wenselijk is.
Daartegenover staat dat ik als filosoof een rustbrengers breng. Bij complexe probleemsituaties, vastgelopen discussies of communicatieve patstellingen help ik bij het ontrafelen van stellingnames en het vinden van oplossingen, of in ieder geval ruimte voor discussie of onderhandeling. Uiteraard verdwijnen de problemen daarna niet als sneeuw voor de zon, maar het vergrootte inzicht in de eigen standpunten ten opzichte van die van de ander brengt rust en afstand voor heroverweging.

Ik studeerde filosofie in Groningen en werkte lang in het speciaal onderwijs met jongeren die vanwege hun gedrag niet te handhaven waren op andere scholen. Daarvoor werkte ik als graficus, ICT-specialist en leerplichtambtenaar. Momenteel ben ik als docent en onderzoeker verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen en de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Ik geef trainingen op het gebied van complexe communicatie aan managers, bestuurders, ambtenaren en leerkrachten. Daarnaast verzorg ik lezingen en workshops op het gebied van nieuwe media (ICT), het nemen van beslissingen, vakmanschap, sociale cognitie, opgroeiende jongeren, ethiek, psychologische diagnoses en zelfs, maar dan vooral in filosofische cafés, over de liefde.

Ronald Hünneman