Op mijn blog van 26 november 2014 heb ik veel reacties ontvangen. Vandaar dit vervolg.
Staatssecretaris Van Rijn geeft aan dat voor alle 280.000 cliënten van de jeugdzorg een contract is gesloten door de gemeenten. De zorg wordt derhalve gecontinueerd en dat is volgens Van Rijn goed nieuws. Wat is er dan eigenlijk veranderd? Niet veel dus. Maar daar gaat het ook niet om.
Probleem is dat de voorgestane veranderingen niet van de samenleving zijn, maar van de overheid. Wil een verandering beklijven dan zal die verandering door de samenleving als ‘van hen’ moeten worden ervaren. En dat gaat niet. Ik heb daarvoor de volgende redenen bedacht:

  1. We moeten bezuinigen. We betalen als samenleving te weinig belasting aan de overheid, zodat de overheid minder geld heeft om dat weer terug te sluizen voor in dit geval de zorg.
  2. De overheid heeft een eigen systeem. Dat systeem moet in stand worden gehouden, maar het moet wel wat efficiënter. Dat doet de overheid door te schuiven met budgetten van Rijk naar de lagere overheden in de veronderstelling dat lagere overheden dat beter kunnen verdelen omdat die lagere overheid weer dichter bij de burger staat. Ik heb deze overweging niet zelf verzonnen, die heeft de overheid ooit zelf bedacht.
  3. In het geval van de drie decentralisaties komt daar nog een vervelend aspect bij. Door zoveel taken (met iets minder budget) over te hevelen naar de gemeenten, moeten de gemeenten echt in actie komen. Met name de kleinere gemeenten ontbreekt het aan bestuurlijke en ambtelijke capaciteit om dat proces te kunnen uitvoeren. Op die manier worden die gemeenten gedwongen om samen te werken met andere gemeenten. Het is trouwens ook gewoon bepaald. En dan kom ik misschien wel bij de eigenlijke agenda van de rijksoverheid: kleine gemeenten hebben geen bestaansrecht. Dat argument mag echter niet gebruikt worden. Die 100.000 plus gemeenten is allang geen issue meer. Dus????
  4. En dan hebben we te maken met de instellingen die door de overheid in het leven zijn geroepen om de zorgtaken uit te voeren. Dat systeem moet natuurlijk ook in stand worden gehouden. Of dat lukt hangt misschien af van een proces dat nu in Groningen plaatsvindt, waarbij de overheid de hulp aan een ouder echtpaar niet zomaar stop mag zetten. Trouwens dat doet de gemeente ook niet; ze betalen alleen niet meer.
  5. En wat doet de samenleving: protesteren dat het zo niet kan.

Met name dat laatste punt is nu mijn inspiratie. Stop eens met leunen op de overheid. Er zijn genoeg goede voorbeelden in het land om het ‘anders en zonder overheid‘ te doen. We moeten het alleen op een andere leest schoeien. Mensen, die verbonden zijn aan Staatshuys, hebben veel ervaring opgedaan, waarbij ze de uitvoering van taken en diensten op een andere wijze hebben georganiseerd. En als er mensen zijn die ook mee willen doen: neem contact op met Staatshuys.

Ben Keizers

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *