De technocratie gaat zijn intrede doen. De VVD wil experimenteren met een wethouder voor meerdere gemeenten. Als je in gemeente A goed kunt besturen dan zou je dat ook wel in gemeente B kunnen doen. Komt bij mij meteen de vraag naar boven: waarom wil je eigenlijk wethouder zijn? Besturen is een vak en geen roeping meer. Het wordt dan maar bestuurlijk managen. Volgens VVD-Kamerlid Van Oosten is het goed voor de democratie en voor de efficiency als op bepaalde onderdelen één wethouder verantwoording aflegt in meer gemeenten. Hij noemt als voorbeeld gemeenten waarvan de ambtelijke diensten samenwerken. Je kunt mijns inziens ook een heel andere term gebruiken: samenvoegen van gemeenten. Ik snap dat Plasterk er wel voor voelt. Gemeenten van 100.000-plus, superprovincies. Het zijn zo maar wat termen die ik daar mee kan associëren. Gaat het louter en alleen om efficiency dan zijn er nog heel wat andere oplossingen te vinden. Als Van Oosten even terugdenkt aan de grote liberale staatsman Thorbecke, dan zou het wellicht een idee zijn om toch ook eens naar de samenleving te kijken voor oplossingen van ‘bepaalde onderdelen’. Niet overal heb je een wethouder voor nodig. En als het echt een technocratie wordt, wat is dan de rol van het ambtelijke management. Is de wethouder dan de nieuwe gemeentesecretaris? Door het duale stelsel werken we al met wethouders ‘van buiten’. De steeds afnemende belangstelling voor de gemeentelijke politiek krijgt volgens mij door deze verdere technocratisering nog een extra ‘boost’. Ik denk niet dat daar een oplossing is voor de democratie. Ook Van Oosten kijkt weer naar oplossingen binnen het eigen overheidssysteem. Jammer, en dat nou net voor iemand uit de liberale hoek. Ideeën over een anders functionerende overheid ten behoeve van de samenleving heb ik genoeg.

Idee 1: Betrek de samenleving in het bedenken van oplossingen.

Ben Keizers

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *